Categorieën
Poëzie

Joshua Snijders

Poëzie | Een nieuw gedicht van Joshua Snidjers

Het sprookje van de realiteit zoals die zich aan ons voordoet

Er was eens de Methuselase leeftijd
een hemellichaam
met natuurwetten.
Er was eens een tijdperk van groen
voor een eon van grijs
Er was eens de gedachte van Ahimsa, 
de oorspronkelijke theorie van alles
en de gedachte van eenheid van het universum
en alles daarin
voor het vechten om land
om de betere versie van de Ander te zijn.
Er was eens een taal waarin soualiga ‘land van zout’ betekende
en oualichi ‘land van vrouwen’.
Dappere vrouwen.
Er was eens genoeg land 
Er was eens de Anunnaki, incidenten met UFO’s in New Mexico en het gebruiken van elektromagnetische uitvindingen.
Er was eens een golf van rebellie tegen de wetten opgelegd door mensen
Een machtige zee van protestborden.
Lamenterend, Jeremiërend.
Er was eens toen men niet kon zien wie belde.
Er was eens toen men theater aanschouwde omdat films nog niet bestonden.
Er was eens toen Afrika rijk was
en Europa moeras was.
Er was eens een kolonisator die zich zorgen maakte om familieproblemen
zijn ondergeschikte vrouw 
en dochter
terwijl een heel volk
gebukt ging onder het geweld.
Er was eens een herhaling
van wat er eens was.
Er waren eens bomen
maar binnenkort misschien niet.

Wat voor impact hebben kapitalisme en kolonialisme op de maatschappij en op individuen? Hoe zien we de doorwerking hiervan in persoonlijke levens? Dit is het soort vragen dat Joshua Snijders (1999) de afgelopen jaren in zijn gedichten, verhalen en spoken word stukken heeft gesteld. In september 2021 is zijn debuutbundel Tranen van een Caribiër verschenen. Met een uiteenspatting van Caribische en Nederlandse beelden, kleuren, smaken en identiteiten verkent Joshua het kruispunt van koloniaal historisch besef en mentale gezondheid.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.